من اگه نگات می کردم   واسه این نبود که نازی       واسه این نبود بگم که      دلمو گرفت به بازی

من اگه نگات می کردم   واسه این نبود که فردا       بشینم به انتظارت             یا بشم مجنون صحرا

اگه چشمام به تو افتاد   نه بخاطر هوس بود            نه می خواستم بگم آره     بی تو دنیام چون قفس بود

اگه خیره مونده بودم      فکر نکن که عشق ُ دیدم     یا با تو به اوج رفتم             توی ابرا پر کشیدم

من اگه نگات می کردم             واسه این بود که ببینی      می شه حتی صد نگا کرد   اما باز آروم بشینی

می شه لبخندی به لب داشت   یا که حتی گفت و خندید    اما این دلیل نشد که        بگی یارو عشق ُ فهمید

بشینی قصه بسازی                یا بری تو قصر رویا             شبا خوابمو ببینی           بگی عاشقم به مولا

هر نگاه نگاه عشق نیست        هر سخن قصه ای از یار      تو بیا این پنبه ها رو         از تو گوشِت دیگه بردار

می دونم نگات می کردم          اما منظوری نداشتم           به خدا فقط نگاه بود      دیگه هیچ قصدی نداشتم !

چی شد این شعر رو نوشتم؟

نشسته بودم تو اتاق داشتم درس می خوندم.به جمله ای رسیدم که نوشته بود"در یک نگاه..." ناگهان یاد دوستانی افتادم که با یک نگاه روزی صدبار عاشق می شدن و هزار بار فارغ!!اون روزا این قصه ها فقط مال دخترا بود اما این روزا گویا پسرا هم مبتلا شده اند   !!