من از بچگی فصل بهار رو خیلی دوست داشتم.خب به خاطر این که از همون اولش با هدیه شروع می شد!همون عیدی منظورمه.بعد هم چیزی از عید نگذشته تولدم می شد و بازم انواع و اقسام هدیه ها رو می گرفتم.بعد هم امتحان های مدرسه تموم می شد و از اونجایی که من همیشه شاگرد ممتاز می شدم!(کمی از خودم تعریف کنم اول سال نویی) یک کادویی هم به اون خاطر می گرفتم.
حالا شما جای من بودین از اومدن بهار خوشحال نمی شدین؟!
بعد ها که بزرگتر شدم فهمیدم بهار رو نه تنها به خاطر هدیه های رنگارنگی که می گرفتم،بلکه به خاطر بوی نوروز و اون شور و حالش خیلی دوست دارم.همیشه با شروع آخرین هفته زمستون یک جنب و جوش خاصی در من ایجاد می شد ...اون حرکت مردم و خیابونای شلوغ و ترافیک و خرید و چیدن هفت سین و گل و سبزه و ماهی و ...خلاصه همش یه جورایی برای من لذتبخش بود...
حالا این جا تو غربت...نمی تونم بگم بهار نمیشه...چون میشه! اما اون حس هیجان رو با خودش نمیاره ولی راستش رو بخواین ایرانی رو هر کاری که بکنی بازم با آغاز فصل بهار رفتارش تغییر می کنه...
به هر حال از همه شما دوستای خوبم که توی سال گذشته منو به یاد حال و هوای خونه انداختید ممنونم و براتون سالی پر از سلامتی و شادی آرزو می کنم.امیدوارم در سال جدید همه مون به آرزوهای واقعی و قشنگمون برسیم.
سال نو بر شما مبارک-مهنوش(هلند-۱۸ مارس ۲۰۰۸)
